Kafelkowanie

Bitwa pod Jemappes I koalicja antyfrancuska
Charles François Dumouriez - zwycięzca spod Jemappes
Data	6 listopada 1792
Miejsce	Jemappes
Wynik	zwycięstwo Francuzów
Terytorium	Austriackie Niderlandy
Strony konfliktu Francja Austria Dowódcy Charles François Dumouriez Albert Sasko-Cieszyński François Sebastien Charles Joseph de Croix Siły 45 000 żołnierzy i 100 dział 13 200 żołnierzy i 50 dział Straty 4000 zabitych i rannych 7000 zabitych i rannych oraz 8 dział

Bitwa pod Jemappes miała miejsce 6 listopada 1792 podczas wojny Francji z pierwszą koalicją.

W wyniku bitwy armia francuska pod dowództwem generała Charlesa Dumourieza po całodziennych krwawych walkach pokonała wojska austriackie dowodzona przez księcia Alberta Saskiego-Cieszyńskiego i feldmarszałka François de Croix. Zwycięstwo pod Jemappes spowodowało zmianę postawy Belgów w stosunku do sił francuskich, które uznano za wyzwolicieli kraju.

[edytuj] Bitwa

Armia austriacka licząca 13 200 żołnierzy i 50 dział zajmowała pozycje na zachód od Mons. Prawe skrzydło znajdowało się we wsi Quaregnon przed Jemappes, natomiast lewe obejmowało wieś Cuesmes. Cały front armii austriackiej miał długość 7 kilometrów i pokryty był redutami i rowami.

Dowódca armii francuskiej, liczącej 45 000 żołnierzy i 100 dział, generał Dumouriez, zamierzał odciąć Austriakom drogę odwrotu i w tym celu wysłał dywizję generała d'Harville by po obejściu Mons przejęła kontrolę nad drogą brukselską. Sam natomiast na czele lewego skrzydła uderzył z samego rana na prawe skrzydło Austriaków, których wyparł z Quaregnon, po czym zaatakował Jemappes. Choć Austriacy odparli natarcie prawego skrzydła francuskiego na Cuesmes, w obawie przed oskrzydleniem rozpoczęli odwrót w kierunku Mons. Wówczas Dumouriez stanął na czele prawego skrzydła i ruszył z nim do ponownego natarcia, w wyniku którego po południu zajął Cuesmes. Ponieważ d'Harville nie zdołał przejąć drogi brukselskiej, armia austriacka zdążyła się wycofać.

W bitwie Francuzi stracili 4000 zabitych i rannych, natomiast Austriacy - 7000 zabitych i rannych oraz 8 dział.^[1]

[edytuj] Zobacz też

• Bitwy i potyczki epoki napoleońskiej

Przypisy

[edytuj] Literatura

• Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I